17 Şubat 2015 Salı

eksik

anlam kaymasının beden bulması ızdırap verici. kalp dediğimiz kan pompalayan bir organ, içi boş çizgili kas. ama kırgınım. biri kalbime dokunmaya çalışsa parmak uçları kanayacak. öpsem geçmeyecek. bezgin yüzüme kan sürülmüş olacak sadece. anlatmak bir şey değiştirmiyor milyonlarca kişi tarafından test edildi onaylandı. kaçmak da aynı şekilde. gözüm arkada kalacakken gitmek mantık dışı. neyse kırgınlık diyordum. herkesten biraz daha fazla belki. benim elimde olmayan sebeplerden. dış etken mevzu işte. konuşturmayın beni. kırgınlıklarımın bir şey ifade etmemesi kimseye, bana ılık süt getiren kadın hariç, ki her gece beni gözleriyle ikna eder cinayet işlememeye. en çok da onun üzülmesi. en çok da onun mutsuzluğu kahredici. ve yazık ki ben çoğu şeyi geç anladım. ağlamak ve ağlamamak da değil mevzu. duyguya dair her şeyi kovmuşsam içimden, salt öfke ve nefret kaldıysa.

hayat da bu zaten. benim eksik cümlelerim gibi. her harfi mutsuz, kırgın. ne önemi var? sonuçta herkese yetecek kadar ölüm var.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder