15 Ağustos 2014 Cuma

plüton kadar dışlanmış

kalbimin kapısını çalıyor yağmurlar
ben başımı yaslayamıyorum omzuna çünkü yoksun.
sen bende dinlenebilirsin istersen
güneşin doğuşunu izleriz gizli yerimden
ben güneşin doğuşunu iyi bilmem
belki yeniden gelirsin benimle?

gün batımını iyi bilirim ama,
batmaya daha yatkınım
yeniden doğacak kadar köklü temizlik yapamadım hiç.
biliyorum
kıvamına alışık olmadığın kahveyi içmek gibi biraz.
ama alışırsan severdin bi ihtimal
ben de omzumdaki başının anısıyla
avutmak zorunda kalmazdım kendimi

şehrin maskesi yüzüne yapışmış
burda olsan beraber çıkarırdık
ya da bakire şehirlere giderdik beraber?
kahpe ışıkları olmayan şehirlere

tek özlemim yıldızlaraydı benim,
başkasını istemez, özlemezdim.
özlenmek için mi gittin?

http://www.youtube.com/watch?v=TEIgleBTZAo

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder